Ο υποθυρεοειδισμός είναι μια κατάσταση κατά την οποία ο θυρεοειδής αδένας δεν παράγει επαρκείς ποσότητες θυρεοειδικών ορμονών, T4, θυροξίνη και T3, τριιωδοθυρονίνη. Η έλλειψη αυτή επιβραδύνει τον μεταβολισμό και επηρεάζει πολλές λειτουργίες του οργανισμού, όπως την ενέργεια, τη θερμοκρασία του σώματος, τον καρδιακό ρυθμό και τη συγκέντρωση.
Συμπτώματα
Τα συμπτώματα εμφανίζονται σταδιακά και μπορεί να είναι αρχικά δυσδιάκριτα.
- Κόπωση και αδυναμία
- Ευαισθησία στο κρύο
- Αύξηση βάρους χωρίς σαφή αιτία
- Ξηρό δέρμα και τριχόπτωση
- Δυσκοιλιότητα
- Κακή μνήμη και δυσκολία συγκέντρωσης
- Βραχνάδα στη φωνή
- Βραδυκαρδία
- Ορμονικές διαταραχές στις γυναίκες, π.χ. ακανόνιστες περίοδοι
- Οίδημα ή πρήξιμο στο πρόσωπο και τα άκρα
Αιτίες
Οι πιο συχνές αιτίες περιλαμβάνουν.
- Αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα, νόσος Hashimoto.
- Μετά από θεραπεία για υπερθυρεοειδισμό, π.χ. ραδιοϊώδιο, χειρουργείο.
- Μετά από θυρεοειδεκτομή.
- Θυρεοειδίτιδα, π.χ. μετά από εγκυμοσύνη,ιογενή λοίμωξη, που μπορεί να προκαλέσει προσωρινή ή, σπανιότερα, μόνιμη υποθυρεοειδική φάση.
- Παθήσεις υπόφυσης ή υποθαλάμου που μειώνουν την παραγωγή TSH.
- Ορισμένα φάρμακα, π.χ. λίθιο.
Υποκλινικός και Κλινικός Υποθυρεοειδισμός
Υποκλινικός υποθυρεοειδισμός
- TSH, υψηλή, FT4, φυσιολογική
- Συμπτώματα, συνήθως ήπια ή απουσιάζουν
Θεραπεία.
- Συνήθως, αρκεί η παρακολούθηση.
- Αν η TSH >10 mIU/L, η θεραπεία συνιστάται σχεδόν πάντα.
- Αν η TSH ειναι πάνω από το ανώτερο φυσιολογικό όριο αλλά <10 mIU/L, η θεραπεία εξετάζεται ανάλογα με την ηλικία, την παρουσία συμπτωμάτων, καρδιομεταβολικούς παράγοντες κινδύνου ή θετικά αντι-TPO.
- Σε εγκύους ή σε γυναίκες που προσπαθούν να συλλάβουν, ιδιαίτερα μέσω IVF ή με ιστορικό αποβολών, η θεραπεία συνιστάται όταν η TSH υπερβαίνει τα 2,5 mIU/L.
Κλινικός υποθυρεοειδισμός
- TSH, υψηλή, FT4 και,ή FT3, χαμηλή
- Συμπτώματα, εμφανή
- Θεραπεία, Χορήγηση θυροξίνης για επαναφορά των θυρεοειδικών ορμονών στα φυσιολογικά επίπεδα και βελτίωση των συμπτωμάτων. Η δόση προσαρμόζεται από τον γιατρό ανάλογα με τις εξετάσεις και την κλινική εικόνα.
Θεραπεία
Η βασική θεραπεία είναι η χορήγηση θυροξίνης, ώστε τα επίπεδα ορμονών να επανέλθουν σε φυσιολογικά όρια και να βελτιωθούν τα συμπτώματα. Η δόση προσαρμόζεται από το γιατρό και η θεραπεία είναι συνήθως μακροχρόνια.
